MENU

Een frietkar als ‘sorry’ voor de overlast

Eén van de kinderen in een gezin bezorgt de buurt behoorlijk wat overlast. Op een dag huurt ‘Kimberley’ met hulp van haar contactpersoon bij het sociale wijkteam een frietkar. Als goedmakertje voor de buren die last hadden van het vandalisme en het verbale geweld. En om de relatie met de buurt een frisse start te geven.

Aanleiding

Dat kinderen de juiste hulp krijgen wil niet zeggen dat lastig te begrijpen en hanteren gedrag als sneeuw voor de zon verdwijnt. En als we willen dat kinderen thuis opgroeien, is ook een beetje hulp van het netwerk en de buurt nodig. In dit geval bestond die hulp uit beter leren begrijpen waarom Kimberley deed zoals ze deed en dat tot op zekere hoogte verdragen. Toen dit meisje een beetje beter in haar vel kwam te zetten, wilde ze de buurt graag iets teruggeven. Voor de steun die ze van een aantal mensen had gekregen, maar ook om sorry te zeggen voor de woede-uitbarstingenen en vernielingen op straat.

Les

De frietkar was een groot succes. Kimberley nodigde de buren zelf uit en hield een korte toespraak. Het was gezellig, het gebaar werd zéér gewaard, er ontstond begrip. Mocht dit meisje nog eens verbaal uit haar dak gaan op straat, dan weten de buren voortaan wat een groot en goed hart daaronder zit. Dankzij deze actie is ook het vertrouwen van het gezin in de gemeente en de hulpverleners gegroeid, wat mooi meegenomen is.
De frietkar is trouwens bekostigd uit een maatwerkpotje, want die paste natuurlijk in geen enkel arrangement of contract.

Tip

Maak mensen blij, zéker de mensen die je hard nodig hebt, dan gaat samenwerken een stuk gemakkelijker. Doe daarbij gerust eens gek.

Delen is fijn!
BEN Inschakelen
RET & BEN
Leren en ontwikkelen
Goede voorbeelden!
Moreel beraad aanvragen
Leersessie aanvragen

Meer berichten van BEN

Lessen

Euthanasie bij ondraaglijk psychisch lijden: ‘Als het écht niet meer anders kan’

Op 2 oktober kreeg de zeventienjarige Milou euthanasie. In de vele jaren die daaraan vooraf gingen, kreeg ze op allerlei plekken en van allerlei mensen hulp die haar niet beter maakte. Dat ze na jaren van ‘alles aanpakken om beter te worden’ helemaal óp was en dit leven niet meer wilde, was voor verreweg de meeste hulpverleners onbespreekbaar. Moeder Mireille Verhoof begrijpt heel goed dat hun drijfveer ligt in behandeling en herstel. “Maar ik zie het wel als mijn missie om erkenning te krijgen voor een stervenswens bij ondraaglijk psychisch lijden. Zodat jonge mensen als Milou gezien en gehoord worden. En dat het hen, als het écht niet meer anders kan, gegund wordt op een waardige, humane en liefdevolle manier afscheid te nemen van hun naasten en het leven.”
BEN ondersteunt deze missie.

Lees meer »
Dit werkt!

Elkaar terugvinden op De Therapeutische Buitenplaats

Waar autisme het leven overschaduwt, kunnen gezinnen volledig ontwricht raken. Kinderen voelen zich onveilig door de stress die er thuis is en durven niet meer op hun ouders te vertrouwen. Ouders raken uitgeput en weten niet meer hoe ze op elkaar kunnen bouwen om het tij te keren. Op De Therapeutische Buitenplaats kunnen ze elkaar weer terugvinden. Zes ouderparen zijn inmiddels gestart.

Lees meer »